Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


schutzsammlung

Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

Link naar deze vergelijking

Beide kanten vorige revisie Vorige revisie
schutzsammlung [2017/03/15 20:45]
78.168.109.234
schutzsammlung [2017/08/21 15:12] (huidige)
131.211.5.153 oude revisie hersteld (2016/04/07 10:55)
Regel 1: Regel 1:
-**Hacked b0yner TURK HACK TEAM NETHERLANDS OPERATİON ​!+====== De beschermde bromelia-collectie van de Deutsche Bromelien Gesellschaft ====== 
 +{{ :​image001.jpg?​300|}} 
 +In de afgelopen oktobermaand verkeerde ik in de gelukkige omstandigheid een bezoek te kunnen brengen aan de beschermde bromelia-collectie,​ in hoofdzaak nog tillandsia’s,​ van de Deutsche Bromelien Gesellschaft (DBG). Laat ik hierna kortheidshalve de Duitse aanduiding gebruiken, te weten “Schutzsammlung”. Mijn vrouw en ik waren een week te logeren bij familie in Beieren en van daar is het nog ongeveer twee en een halfuur rijden naar Neustadt a.d.Aisch, zo halverwege Würzburg en Nürnberg. Daar ligt bij het plaatsje Dettendorf de kwekerij van de firma Dornauer, waar de Schutzsammlung in een der kassen is ondergebracht. 
 + 
 +Maar eerst in het kort iets over deze beschermde collectie, die in hoofdzaak nog bestaat uit tillandsia’s. In de najaarsbijeenkomst 2011 mocht ik al iets over mijn bezoek aan Dettendorf vertellen en ook over het hoe en waarom realiseren en conserveren van een bromeliacollectie onder het dak van de DBG, want anders denken jullie wellicht “Waar praat hij nou over ? Daarvoor zijn toch de botanische tuinen de aangewezen plaatsen ?” Welnu, de DBG kent in haar midden om zo te zeggen vooraanstaande (beroeps)kwekers / verzamelaars (hobbyisten) , die in het verleden vele planten hebben verzameld in Midden- en Zuid-Amerika . Zij brachten de planten over naar Europa en voegden die toe aan hun eigen collectie. Zij ervoeren tijdens hun reizen de veelal uiteenlopende groeiomstandigheden op de vindplaatsen en trachtten de hierover opgedane kennis ook toe te passen –zoveel als mogelijk is- binnen hun eigen verzameling. Zij hebben zich door de jaren heen zo zeer verdiept in met name het geslacht Tillandsia, dat zij kunnen worden getypeerd als zijnde uitermate deskundig. Verscheidene van de door hen meegebrachte planten bleken ook nog nieuw te zijn ontdekt en zijn door hen met behulp van wetenschappers voor het eerst beschreven en gepubliceerd. In dit kader mag de hulp daarbij van Dr. W.Till van het Botanische Instituut van de universiteit van Wenen niet onvermeld blijven. 
 + 
 +Bij deze gepassioneerde verzamelaars zijn, veelal over een periode van vele jaren, vrij omvangrijke privécollecties ontstaan, want ja, waar steeds bijkomt en niet afgaat. . . . Deze collecties zijn ook vanuit wetenschappelijk oogpunt bezien bijzonder interessant en waardevol. Natuurlijk vroeg men zich in kringen binnen de DBG al veel eerder af wat er toch in hemelsnaam zou gebeuren met dergelijke prachtige collecties, indien de eigenaar/​eigenaresse (soms al op leeftijd !) hier niet zelf langer voor zou kunnen zorgen ? Zou de collectie door nabestaanden (partieel) worden verkocht en aan wie ? Zou de (wetenschappelijke) waarde door bijv. nabestaanden wel worden beseft bij het opruimen van een dergelijke collectie en zouden door onvoldoende deskundige verzorging deze planten geen gevaar lopen ? Enzovoort ! 
 + 
 +In 2008 besloot het bestuur van de DBG een onderzoek te doen naar de mogelijkheden tot het realiseren van een Schutzsammlung en het eventueel onderbrengen daarvan “onder eigen dak”. De uitslag van dit onderzoek viel tegen. Botanische tuinen zagen geen mogelijkheden,​ zeker niet binnen het kader van de huidige bezuinigingspolitiek,​ van dergelijke toch vrij omvangrijke collecties de zorg en het onderhoud over te nemen. Geen plaats, geen personeel, geen geld. Er was wel plaatsruimte in Hessen, nabij Bad Hersfeld, in het landbouwkundig centrum Eichhof alwaar huur van kasruimte mogelijk was, maar vooralsnog stelden de DBG-leden zich zeer terughoudend op voor wat betreft hun bereidheid daaraan mee te werken . Ondanks deze teleurstellende onderzoeksuitslag bleef het bestuur de situatie toch overdenken. Tezelfdertijd werd van bestuurszijde zitting genomen in de BAPS (Bundesarbeits-gemeinschaft Pflanzensammlungen)een vereniging die werkt onder de paraplu van de Deutsche Gartenbau-Gesellschaft (DGG). Zij zien het als hun doel de vele in Duitsland aangelegde , veelal onbekende, welhaast verborgen privé-verzamelingen,​ of het nu gaat om rozen, cacteeën, orchideeën,​ dahlia’s, geraniums enz.enz , op te sporen en in een gemeenschappelijk netwerk onder te brengen. Dit zou dan weer passen binnen het streven van de DGG tuinen en landschappen als trefpunt van mens en natuur inhoudelijk en overeenkomstig de tijd waarin wij leven gestalte te geven en in ecologisch evenwicht te houden. Van hieruit kan het mogelijk worden het belang van plantenverzamelingen (óók die van bromelia’s) en hun bijdrage tot het behoud van genetische ressource (hulpmiddelen) beter onder “de aandacht te krijgen van de politiek”!. (Dat valt te hopen, zeggen we dan maar !). Los van een en ander geraakte het realiseren van een DBG-bromelia-verzameling “onder eigen dak” in oktober 2009 in een stroomversnelling door het plotseling tragische overlijden van Jürgen Lautner. Jürgen was kaschef in de Botanische Tuinen van Göttingen en vele jaren lid van de DBG. Hij was veelbereisd,​ bezat een grote kennis van bromelia’s,​ die hij middels voordrachten maar al te graag deelde met medehobbyisten. Zijn overlijden betekende ook een groot verlies voor de DBG, die onmiddellijk werd geconfronteerd met de wens van mevrouw Lautner dat zij het liefst de collectie als geheel wilde overdragen aan de DBG onder voorwaarde, dat deze door een goede verzorging in stand zou worden gehouden ter ere van haar man. Zo trad in dit stadium een ander lid van de DBG naar voren, Marcus Dornauer, die zich bereid verklaarde bij het realiseren van een Schutzsammlung te willen helpen. Ook hij is als bromelia-hobbyist,​ al geruimte tijd lid van de DBG. Hij bezit een kwekerij voor snijbloemen (gerbera’s) en snij–groen. Op de ledenvergadering van 5 september 2010 presenteerde hij zich ten overstaan van alle leden. De kwekerij is gelegen in de omgeving van Neustad/​Aisch ( Dettendorf). Zijn kennis van zaken, de kassen, de verwarming, beveiliging,​ aanwezigheid van voldoende vakkundig personeel, alsmede de jaarlijks hieraan verbonden kosten, konden de DBG-leden, na gedegen discussie, toch overtuigen dat dit een haalbare kaart zou zijn. En zo is in de daaropvolgende tijd om te beginnen de collectie van Jürgen Lautner overgebracht naar Neustad/​Aisch. Het vele hieraan verbonden werk van bestuurszijde werd afgesloten met het opstellen van een reglement met betrekking tot de voorwaarden waaraan nieuwe planten moeten voldoen ten einde aan de Schutzsammlung te kunnen worden toegevoegd. Voorts zal worden gewerkt aan een gedegen documentatie van de planten, nieuwe etikettering d.m.v. aluminium labels enz. De collectie staat open voor bezichtiging voor alle leden van de DBG en wetenschappers. Planten die overtollig worden en stekken zullen uitsluitend de DBG-leden te koop aangeboden worden. De naam van de Schutzsammlung luidt: Bromelien-Schutzsammlung,​ Conservation Collection; Jürgen Lautner-Gedächtnis-Sammlung. Dit laatste dus ter nagedachtenis aan Jürgen Lautner. De DBG heeft de financiering weten rond te krijgen door een (geringe) verhoging van de contributie en extra donaties van de leden. Ook is financiële ondersteuning ontvangen van de Bromeliad Society International. En het zoeken naar subsidiemogelijkheden wordt voortgezet. 
 + 
 +Tot zover in vogelvlucht de ontstaansgeschiedenis van de Schutzsammlung. Wie er nog meer over wil weten kan mij dat altijd vragen. 
 + 
 +En nu terug naar mijn bezoek op 6 oktober 2011! Uli (Ulrich) Lautner is de broer van Jürgen Lautner (†) en woont in Weisendorf, enige kilometers verwijderd van Dettendorf, waar in de kwekerij van Marcus Dornauer de Schutzsammlung is ondergebracht. Net als zijn broer Jürgen was, is ook hij een verwoed bromelia/​tillandsia- hobbyist en verzamelaar. Samen met zijn broer en andere “bromeliavrienden” maakten zij verschillende reizen naar Midden-Amerika. Tezamen met Marcus Dornauer neemt hij de geregelde verzorging van de collectie op zich. Hij woont dichtbij, dus dat komt ook mooi uit. Tijdens ons verblijf in Beieren spraken wij op een avond af, dat wij hem de volgende dag zouden treffen op de weg tussen Neustad/​Aisch en Dettendorf. Hij zou met zijn groene VW-Passat daar ergens langs de weg staan om ons op te wachten, anders was de kwekerij moeilijk vindbaar ! En ja hoor, rijdend over de “Landstrasse” richting Dettendorf, tussen prachtige, glooiende, weidse heuvels en dan soms dichte bossen, onderwijl ons afvragende of we wel op de goede weg zaten, was daar in de verte ineens die groene VW-Passat van Uli. Met een ferme armzwaai vanuit het raampje beduide hij ons te volgen, een zijweggetje in naar de kwekerij. Uitstappende viel ons een hartelijk welkom ten deel. Uiteraard kenden wij elkaar van eerdere ontmoetingen. Ook Marcus Dornauer kwam ons tegemoet ter verwelkoming. Eerst wandelden we naar de bromeliakas. De Schutzsammlung hing en stond nog buiten, naast de kas. De grond was afgedekt met worteldoek waarop in vlechtmatten van betonijzer de opgepotte planten stonden of beter gezegd, een klein eindje van de grond af hingen ! Klem in de mazen van dit vlechtwerk kunnen de planten ook niet omwaaien ! Aan hekken (verplaatsbare afzethekken,​ zoals gebruikt bij het afzetten van bouwplaatsen) hingen honderden tillandsia’s. Dit alles hangt de gehele zomer in weer en wind en volle zon te slingeren ! Vele planten bloeiden (nog) of maakten daartoe aanstalte. Opzij van de kas, waar wel veel licht is maar geen felle zon komt, hingen en stonden soorten die schaduw of op zijn minst halfschaduw prefereren. Uli legde ons alles uit. Volgende week zou met behulp van vrijwilligers van de vereniging, die zich daarvoor al eerder hadden aangemeld, de collectie naar de kas verhuizen. Het werd tijd, want terwijl wij met Uli daar rondliepen verslechterde het weer van uur tot uur en de voorspelling was ook, dat het mooie najaarsweer van de afgelopen weken ten einde liep. Er waren nog enkele hekwerken in bestelling, opdat de planten niet te dicht opeen behoefden te hangen. De hekken kunnen dus worden opgetild, naar binnen worden gedragen en worden geplaatst in de eveneens verplaatsbare betonvoetstukken,​ waarin ze rechtop blijven staan. De in containers opgepotte, voornamelijk groenbladige rozetplanten komen dan op betonnen kweektafels. Alle planten zagen er prachtig uit. Uli was erg enthousiast over het resultaat van het al enige tijd bij de opgepotte planten toegepaste medium bestaande uit 1/3 seramis-kleikorreltjes,​ 1/3 fijne bark en 1/3 leisteengruis. Dit laatste “Schiefer” is van een leisteensoort uit Thüringen. Hij loste een paar planten van hun pot en liet ons de mooie doorwortelde potkluit zien. Het mengsel, waarin de planten zich goed vastzetten blijft lang lichtvochtig,​ nooit (kledder)nat en bevat veel lucht. Waaraan nog veel werk valt te besteden is het “putzen”van de planten, dus schoonmaken,​ oude bladeren eraf enz. Daar zal door eerdergenoemde vrijwilligers aan worden meegeholpen,​ alsook aan het hernieuwd etiketteren van de planten d.m.v. aluminiumlabels. Ook het bezichtigen van de andere kassen kwam aan bod. Er worden gerbera’s gekweekt en veel snijgroen voor boeketten en wel van planten zoals Asparagus, Adspidistra,​ Eucalyptus enz. In deze kassen hingen aan de wanden ook de tillandsia’s van Marcus Dornauer zelf. Het verwarmen van de kwekerij gebeurt m.b.v. warmtekrachtkoppeling (warmte uit biogas-centrale) . 
 + 
 +De tijd verliep naar ons gevoel veel te snel en graag had ik nog veel langer tussen al die planten doorgedwaald maar Uli wilde ons ook nog graag meenemen naar zijn woning in Weisendorf, enige kilometers verderop. En zo ijlden we in de auto van mijn zwager en schoonzus achter Uli aan door het prachtige heuvelachtige landschap met steeds dreigender wolken ! Bij Uli thuis wachtte ons Irma, zijn vrouw, in een prachtige serre met rotan zithoek èn. . . . . .. . .bomvol bromelia’s ! Niet eerder zag ik zulke schitterende gezonde, gave planten. Terwijl Uli ’s echtgenote zich gezellig onderhield met mijn vrouw, schoonzus en zwager, maakten Uli en ik “ons snel uit de voeten”, want wat er in diens tuin en grote kas opzij van het huis allemaal viel te zien was weergaloos ! Eerst de tuin: in de fruitbomen hingen talrijke planten, vooral veel groenbladige Tillandsia, Vriesea, Catopsis en weet ik wat al niet meer. Het hing en stond er stikvol. In een deel van het gezon, dat weinig wordt gemaaid en waar het gras dus hoger is, stonden bakken vol met jonge planten in kleine potjes en in hetzelfde substraat, dat ik hiervoor al uiteenzette. Alles oergezond en zonder lelijke blaadjes bijvoorbeeld a.g.v. verbranding of ongedierte. Dan de lange muurkas, ik schat zo’n 7½ m lang en 3 m breed. Stijfvol met planten ! Alles glanzend gezond. Op de vloer, ook weer in de mazen van betonbewapening en even boven een grindlaag, tal van forse Tillandsia-,​ Vriesea- en Catopsissoorten. Daarboven hangen allerlei kleinere planten met daartussen schitterend bloeiende orchideeën. Namen daarvan soms niet bekend, ooit meegenomen uit Guatemala of zo. Aan de andere zijde van het looppad , dus tegen de muur van het huis, een piepschuimwand waar vele atmosferische soorten, gebonden aan stukjes schors of tak met een haak in het piepschuim waren vastgeprikt. In de kas zorgden vele zwakstroomventilatoren voor een “winderige boel”. De gehele zomer ,zo vertelt Uli, staan de voor- en achterdeur open, zodat het er stevig kan doorwaaien ! In de winter nemen de ventilatoren die taak dus over. Wind is met name voor tillandsia’s van “overlevingsbelang”,​ aldus Uli. Zorg er voor dat het altijd tussen je planten waait ! Het gehele jaar door wordt er gesproeid. Het van de hoger hangende planten druipende water is veelal genoeg voor de planten die daaronder staan. De piepschuimwand wordt in de winter niet nat gemaakt. De daaraan hangende soorten hebben voldoende aan de hoge luchtvochtigheid. ’s Winters heersen er gematigde temperaturen van zo’n 16⁰ C overdag tot ± 13⁰ C in de nacht. We hebben samen heel wat afgekletst. En hij maar aan mij vragen “Ken je deze soort ? Nee ? Moet je meenemen, daar komt zo en zo een bloeiwijze in. En ken je deze ? Die hebben we nog verzameld daar en daar. Hij draagt de naam van mijn broer: Catopsis lautneri “ En zo ging het maar door. Uiteindelijk liep ik achter hem aan met een kratje vol mooie jonge planten. Er werd vanuit de serre geroepen, dat het tijd werd om naar huis te gaan, maar we deden maar even of we niks hoorden ! Al zes uur, de tijd vloog en het werd donker en niet in de laatste plaats door de gitzwarte wolken ! Oh, wat jammer, we hadden nog wel uren kunnen doorgaan. Achter de kas was een grote schuur, waarin de werktafel van Uli met al zijn materialen en overige benodigdheden. Daar schreef hij voor mij vlot de etiketten voor de aan mij mee te geven planten. Zo dwaalden we daarna door de tuin langzaam slenterend naar de voorzijde van het huis waar de familie op ons wachtte. Steeds hield Uli mij staande met bijv: “Ken je deze plant ? Dat is een slangencactus die ik nog heb meegenomen uit Mexico, daar en daar” Nou heb ik thuis zelf ook een slangencactus (Aporocactus maritimus), maar zo’n met wol overdekte slangencactus als Uli mij liet zien met grote oranje bloemen heb ik nooit waar maar ook gezien ! “Komen jullie nou”, klonk het ! Ja, we moesten vertrekken. Het zou nog 2½ uur rijden worden voor mijn zwager en de eerste regenspetters vielen al, terwijl de wind al tot hard toenam. Zo namen we afscheid van de familie Lautner. Toen Uli mij ten afscheid omarmde zei ik : “Wat jammer toch, dat we zo’n eind bij elkaar vandaan wonen”. “Geeft niks, we zien elkaar heus wel weer”, was zijn antwoord. Zo ons uitzwaaiend verdwenen ze voor ons in het donker. 
 + 
 +Tot slot kan ik melden, dat we vooral dank zij onze zwager weer veilig zijn thuis gekomen, ondanks het noodweer dat onderweg losbarstte. Wie na het lezen van dit verslag nieuwsgierig is geworden en meer wil weten over de Schutzsammlung en het bezichtigen hiervan, alsmede over de Deutsche Bromelien Gesellschaft kan mij uiteraard altijd benaderen. 
 + 
 +Roel Tomassen
  
-Disrespect to Minister Kaya means disrespect to Turkish nation We will reply absolutely** 
schutzsammlung.txt · Laatst gewijzigd: 2017/08/21 15:12 door 131.211.5.153