Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


r.crispa

Soms zit het mee ... soms zit het tegen ... met Racinae crispa!

Edoch, met mijn pogingen om Racinae crispa (syn. Tillandsia crispa) te cultiveren zit het nog steeds niet mee. De schoonheid, de liefelijkheid (Ik word hier een beetje lyrisch van !) van dit kleine bromeliaatje is van dien aard, dat ik mij een aantal jaren geleden voornam te proberen daar eens een exemplaar van te bemachtigen. Tot mijn grote blijdschap ontving ik bij een bezoek aan de heer Jacob Bak mijn eerste plantje. Ik bond het op een een plakje kurkeik met een dot sfagnum. Ik nevelde en sproeide geregeld en in mijn kleine hobbykas met zovele planten heerst een vrij hoge luchtvochtigheid, d.w.z. 70% en hoger. Alleen in de zomermaanden met volop zon moet ik wel knokken , ergo veel meer sproeien/nevelen om die luchtvochtigheid niet al te laag te laten worden op momenten dat ramen (en zelfs de deur) openstaan vanwege de hoge warmte.

Mijn plantje kwam in bloei en ik genoot. Het rozetje , opgebouwd uit prachtig gekartelde blaadjes en daar boven uit de kleine bloeiwijze, een oranje kammetje. . . .. . . ..schitterend ! En toen volgde alras het einde. . . .helaas. . . .enkele weken daarna viel hij van het schors. . . .verrot !

Bij de fa. Holm in Bedburg-Hau, Duitsland, slaagde ik voor een nieuw exemplaar. Om een constante licht-vochtigheid rond het plantje te bewerkstelligen potte ik het op in een mengseltje van wat varenwortel en zuivere sfagnum, in een klein plastic mandpotje, dus dat bijvoorbeeld ook wordt gebruikt bij het cultiveren van pleurothallissen. Je zou denken: het mengsel is zuiver, constant licht-vochtig en verzekerd van luchttoevoer. Het plantje hing licht en binnen het bereik van één der ventilatoren.

Met dit plantje was het in een paar maanden tijd gedaan !

Degene, die mocht denken “Waarom stop je daar niet mee ?” kent mij niet. Anderzijds, vertel ik jullie werkelijk iets nieuws, als juist bij moeilijk te cultiveren, laten wij zeggen intolerante planten, juist het verlangen wordt gewekt om te blijven proberen ?

Twee jaar geleden scharrelde ik rond op de orchideeëntentoonstelling in Bad Salzuflen, Duitsland. Ook daar waren stands van tillandsiakwekers of van hen die het cultiveren van orchideeën met tillandsia’s combineren. Heerlijk om daar te winkelen, dat kan ik wel vertellen. En ja, daar stonden bij een, althans bij mij niet bekende orchideeënkweker uit Duitsland, enige mooi bloeiende exemplaren Racinae crispa. Ik kocht er gelijk twee en daarmee was mijn dag al goed ! Beide exemplaren waren gekweekt in een heel klein plastic bloempotje in een wat grof turfachtig substraat. Bij thuiskomst heb ik daaraan niets veranderd, hen met potje in een iets groter hangpotje opgehangen bij de paar pleurothallissen die eveneens in mijn hobbykas hangen. Ik genoot van de bloei die dus al aanwezig was en keek uit naar de ontwikkeling van nieuwe scheuten, waarvan het begin al zichtbaar was.

Laat ik volstaan met te zeggen dat beide exemplaren het nog geen halfjaar hebben uitgehouden ! Beide verdroogden ondanks het nevelen en de toch redelijk hoge vochtigheidsgraad. Ik zag het op zeker moment misgaan, maar hoopte dat de zijscheuten de taak zogenaamd zouden overnemen. Niet dus !

Ik wil het graag nog eens proberen als ik in de gelegenheid kom een plantje te kopen. Toch wil ik met dit verhaal jullie vragen of je je ervaring met Racinae crispa -zo je die ervaring hebt- met mij kunt delen.

Uit de literatuur is mij bekend dat Racinae crispa gedijt in de nevel- en regenwouden van Columbia en dat het niet gemakkelijk is de soort te cultiveren.

Ik kijk uit naar mogelijke reacties, waarvoor vanzelfsprekend bij voorbaat mijn dank.

Aan jullie allen mijn hartelijke groet,

Roel Tomassen.

r.crispa.txt · Laatst gewijzigd: 2014/01/27 11:46 (Externe bewerking)